Wedstrijdverslag 9 mei tegen Bruin Tapijt door: Peter

Impromoederdag

Leden der Staten Generaal,

Jongstleden zondag den negende mei van het jaar onzes Heeren tweeduizendtien was het zo ver: de Impromaniacs speelden op deze Moederdag een spetterende thuiswedstrijd tegen het leuke Bruin Tapijt uit Amersfoort.



Ik wil nog even de opstelling met u doornemen, alvorens over te gaan tot de samenvatting van deze wedstrijd;
Voor de Impromaniacs traden aan/op: Robert, Richard, Martijn en Kimberley
Voor Bruin Tapijt kwamen in actie: Martin, Jasper, Margriet en Tamara.

De berechting van het geheel was in Koninklijke handen, namelijk die van Bernhard, Máxima en WimLex.
En laten we ondergetekende niet vergeten, die de altijd moeilijke taak had om stil te blijven staan tijdens het presenteren.

Terzake nu! De tossgame werd gewonnen door Bruin Tapijt, die daarna dus ook de eerste uitdaging mocht plaatsen. Dit werd een emotionele scene. De eerste score werd neergezet met het spelen van een hogedrukpan waarbij alles wat mis kan gaan met een scheerapparaat mis ging. En dat tot drie keer toe! En iedere keer emotioneler!
De Impromaniacs zetten daar een emotioneel viervlak tegenover. Richard en Kimberley waren in de hippe club Daar, maar Richard wilde heel graag eens een keer naar Hier. Deze hysterisch verliefde scene spetterde van vrolijkheid en verdriet en kreeg dan ook de meeste waardering van het geachte publiek! Bovendien kon de liefde de bijzondere goedkeuring van Máxima dragen (amore).
De tweede uitdaging werd door de Impromaniacs geplaatst, die een scene wilden spelen en zien die tot de verbeelding spreekt. En wat spreekt er nou meer tot de verbeelding dan een ter plaatse geïmproviseerd verhaaltje voor het slapengaan! Kimberley las voor uit De Gelaarsde Koets waarin de prinses in het bos de potloodventende tuinman tegenkwam en haar gelaarsde koets zelf op moest gaan halen, omdat de paarden in Daar aan het stappen waren. Glansrol in deze scene was weggelegd voor mascotte Kimberley, die haar vader Richard qua opmerkingen wist te overtreffen en regelmatig deze hele zaal aan het lachen had.
Bruin Tapijt antwoordde met “Het Spijt Me”, een talkshow waarin een broer en een zus die elkaar al jaren niet meer gezien hadden hun verhaal over de laatste ontmoeting, jaren terug, vertelden. Ze hadden elkaar voor het laatst gezien op een fietspad en daar bleek een nogal gewelddadige ontmoeting aan vooraf te zijn gegaan. Vanwege de tere zieltjes die mee kunnen lezen zal ik de details achterwege laten. Laten we het erop houden dat ze niet zo lief waren voor elkaar en ook na al die jaren konden ze elkaar niet luchten of zien.
Het publiek houdt van een positieve afloop, dus ook de punten van deze uitdaging gingen naar de Impromaniacs. Moet wel even bij opgemerkt worden dat rechter Bernhard al dat geweld wel kon waarderen.
Vanwege de tijd (en de mooie lange scenes) was het al na twee uitdagingen tijd voor een korte pauze. In de pauze kreeg ik te horen dat ik niet zo veel moest bewegen tijdens het presenteren (dat is moeilijk voor mij, aangezien stilstaan meer energie kost).

Goed, pauze voorbij, spelen maar weer! Rechters Máxima en WimLex bleken elkaar tijdens de pauze achter de rechtbank te hebben bevredigd en waren zodoende al aanwezig toen Bernhard onder een luid BOE-geroep binnen werd gehaald.
Bruin Tapijt speelde een zeer goede Megadub in een bloemenzaak, alwaar er voor Moederdag niet meer voldoende rode rozen aanwezig waren en de kas ook nog eens verdwenen was. En dat was niet de eerste keer! De vaste klant nam uiteindelijk genoegen met witte tulpen in plaats van rode rozen en alleen rechter Bernhard was een tikje ontevreden, aangezien er geen witte anjers werden aangeboden.
Hierop speelden de Impromaniacs een splitscreen, waarbij de ene helft van het podium de badkamer was en de andere helft de slaapkamer. Buurman en Buurvrouw lagen op bed en net op dat moment begon de buurvrouw te bevallen. Een hoop heen en weer geren van badkamer naar slaapkamer van zowel Buurman als Buurvrouw leverden een hoop hilariteit op. Ondanks dat het kindje gezond te wereld kwam, koos het publiek voor de goed gespeelde dubbele dub van Bruin Tapijt.



Uitdaging is weer aan de Impromaniacs, die voorstellen een scene met rijmelarij te spelen. De vier Impromaniacs schrijven allemaal een gedicht met als thema, uiteraard, Moederdag. Het gedicht van Kimberley, waarin ze haar oude moedertje het water in duwt, werd uitgespeeld.
Het antwoord van Bruin Tapijt is een troubadour, die zingt over een tweeling die een vulkaan beklimt. Het meisje van de tweeling vindt in die vulkaan de liefde van haar leven in de vorm van een duiveltje. Haar broer is het daar niet mee eens en maakt een einde aan het duiveltje, die heftig bloedend sterft. En daar was het publiek het dan ook mee eens, derhalve gingen de publiekspunten ook deze keer naar Bruin Tapijt.
Voor de volgende scene stuurde Bruin Tapijt een van hun spelers de gang op. Jasper moest namelijk een bekentenis gaan doen aan zijn bazin, alleen mocht hij nog niet weten welke. Gedurende het teambuildingsweekend op de heide kwam hij er gaandeweg achter dat hij moest bekennen dat hij de lievelingskat Poekie van zijn bazin bewust vermoord had. En toen dit uit kwam, werd hij natuurlijk ontslagen.
Als antwoord deden de Impromaniacs weer eens een poging om Robert aan een vriendin te helpen. In een schizodate dit keer. Het personage van Richard had Gilles-de-la-Tourette, Martijn stotterde en KIMBERLEY WAS DOOF!!! Niet geheel verwonderlijk in deze: Robert is nog steeds vrijgezel. En daar was het publiek het ook wel mee eens.
De laatste uitdaging kwam van uw presentator zelf: een korte scene.
De Impromaniacs speelden een korte maar krachtige emotionele achtbaan tijdens het prijzencircus van de Bijenkorf. Zowel winkelinrichter Richard als paspop Martijn speelden vrolijk van de ene in de andere emotie.
Bruin Tapijt antwoordde door hun orakel vragen uit het publiek te laten beantwoorden. Op de vraag wanneer baby’s komen, konden ze echter geen bevredigend antwoord vinden. Wel weten we nu, dat WimLex geen koning gaat worden.

En tenslotte, om uw presentator en de rechters de gelegenheid te geven de eindstand te berekenen, een cluedo. Robert werd met de taak opgezadeld om aan zijn opvolger door te geven dat hij huisvrouw van beroep was, vermoord werd op een stapelbed met een watje. Dat daar uiteindelijk iets totaal anders uit kwam, is niet heel erg verbazend.
Na de ontknoping van deze moordzaak werd het tijd voor de ontknoping van de wedstrijd. De tweede plaats was voor Bruin Tapijt, de eerste voor de Impromaniacs en de grote winnaar van de middag was uiteraard het publiek. Zij werden immer getrakteerd op twee aan elkaar gewaagde teams die niet voor elkaar onder wilden doen en het bovenste van de plank gehaald hebben om hen te vermaken!

Tot de volgende keer.
De Impromaniacs